covered with ice

ne kadar içime attiysam da, bir gun tum kizginliklarimi disa vuracak bir yuze ihtiyacim varmis demek ki. soyleyemedigim her daha da incitecek sozu yutkunurken, siradanliklar icin kizginliklarim cikiyor simdi bir bir. cok az soyledigim zamanlarin acisi, suskunluklarimin sana verdigi huzuru, simdi baskalarini incitiyor. hem de artik tum bir hayat boyu. simdi biraz daha da yabanciyiz sanki. oyle ki bir gun yine karsilasirsak "ya" ve "aci" kalicak geriye tek, birbirimize bakislarimizda. korkma.

gray scale

when are we gonna leave?

when are we gonna leave?

what do we have to give?

what do we have to leave behind?

take away

everything and run.

but hurt

can't be done for fun.

i can't stay forever.

i need plenty of sun!

done!

❄ Gott Nytt År ❅

i took books from bibliothèque mouffetard-contrescarpe

then went to the iced lakes

where the land is so empty, dark but snow clean

and where coffee is the drug against cold

and cakes are all over

and tubed things too.

once i ate tacos for dinner

and contemplate the trains on the wall,

send dinosaur pins that got lost

apart from this winter tale.

six years of paris

paris tüm yıllar yılı heveslerime rağmen, bisikletli melekler şehri olmaklığından çıkıp iyice iyice başkalaşırken, benim önüm arkam sağım solumun başı iş birikintilerinden aşkınken, bu evsizler ve parizyen kalabalıklı metrolara binmemek için otobüsleri keşfe dururken ben, içimde taa yanıbaşımdakine bir özlem, kalpiçimdekilere bir dokunabilme isteği büyür de aldırmazken, şimdi hepsi bir bir sis olmuş üzerimde geziniyor, çiğ çiğ tenimden süzülüyorlar ellerime doğru.

avuçlarımı açıp tutmak, sonra da onlara tutunmak istiyorum artık.

olabilir mi?

this year..

i will learn how to bike!

aralik.. bugun itibariyle paris pek soguk.

normalde bu günlerde, çok çok önce, kar yagmasina tam 10 gun kalirdi.

bakalim bu kisacik sürede, yapmam gereken listelerimdekilerin üzerini çizip kagitlarini geri dönüsüm çöpüne atabilecek miyim? yoksa, uyku çok tatli gelip, ugc illimité karti ile filmlerden filmlere girip bir de üstüne pompidou grevinden dolayi, iyice eve mi yerlesecegim.. okudugum tek kitap, metroda giderkenki mitolojik günah keçilerini anlatan bölümler mi olacak? yoksa tüm bu oyalanmalardan çikip, yazilarimi kagitlara dökecek miyim? 25 yasina tüm bunlari bitirmis olarak girecek miyim?.. hmm?

..

it's never what you are,

but who you wanna be

it's never when it's near,

but always far away and complicated

it's never where you are,

but where you're looking at

that keeps you going

without stoping by.

talkin' on the road

gorkem on the road from zgizemk on Vimeo.

more pieces from france, this summer

pieces of côte d'azur

normandie

big thoughts are hiding in the sky

when your are "sur la plage"

nothing matters anymore

you don't want to come back

to the reality and everything hurts

even more.

kisses&summer'ies

morning eyes, no suprise

poppolling round

poppolling round from zgizemk on Vimeo.

lost human beings&the indian strings

brüksel-paris tren yolculuklarımın 1 saat 20 dakikalık mesafelerine ara verip otobüslerin saat eklentilerine katlanmayı seçtiğim günlerde, şaşılacak derece bir curcuna ortamının karanlık atmosferinde yol alırken okuduğum kuantum kitaplarımın içindeki bir oradalık, bir buradalık mikro fiziğinin büyüsünden başımı kaldırdığımda tanıştım onunla. bir gün, bir mochican'a, her ne kadar tek bir kızıldereli boyu söz konusu edilse de, "biliyor musun aslında sizin atalar türkmüş" demek isteğimin üzerinden çok geçmemişken, işte o karşımdaydı. 13 sayısının gizeminden, ispanyol katliamına, klan şefinin "uk" seslerinden, onu negatifliklerden koruyan dövmelerine kadar herşeyi sorduktan sonra yaşamı onlar kadar sevemediğimizi düşündüm. onların baktıkları tek şey gökyüzü, arzuladıkları şey biraz hava, biraz su, biraz toprak iken bitmeyen ihtiyaçlarımızla biz, içinde boğulduğumuz kaybetme korkularıyla boğuşmakta değil miyiz her sabah kalktığımızda?

401, 5e étage

what's like to be here..

next dream..

begins with this picture..

parti pour la vie..

paris pek soğuk! eskiye ait ne varsa, kışın burada yağan ilk karının altında erittim. tüm yüzler, tüm hisler, tüm o çok sevdiğim kelime gibi "reminisce"ler silindi. şimdi herşeyi baştan yaratma zamanı. hadi bakalım!

knitting trips

you always get worried of
me, meeting someone new coming by,
so the train rails melt in time.

i might be late sometime,
but i won't go away.