yerleri ıslak kentlerde büyüdüğüm yıllardı. pürüzlü bir teni vardı dünyanın, havası daha değişikti. doku'nurdu aklıma, ellerim çatlardı.. fotoğraflar gibi, bugünün korkutan güvercinleri ve omuzlara hafif bir ağırlık veren modası geçmiş vatkaları gibi, hiç benzemiyor bu günler o zamana. nedenini biliyorum, ama büyümek mi, hayret etme ifadelerini kaybetmek mi, bazen hala kestiremiyorum.
1 comments:
bir ressamın fırçasından çıkmış kadar doğal renkleri, yaşandığı an belkide tam olarak farkına varılamayan mutlulukları olduğu gibi yansıtması; 80 li yıllara ait bu resmi hayatın güzelliğinin bir kanıtı haline getirmiş.
Post a Comment